ΕΛ/ΛΑΚ | creativecommons.gr | mycontent.ellak.gr |
freedom

Οι ανύπαρκτες διαφορές μεταξύ «διαδικτυακής» και «πραγματικής» ζωής

Μερικές φορές συμμετέχω σε συνομιλίες σχετικά με το Διαδίκτυο, στις οποίες ο μόνος τρόπος που μπορώ να απαντήσω είναι να χρησιμοποιήσω την φράση από την τηλεοπτική σειρά The IT Crowd: «Είσαι από το παρελθόν;». Αυτό το λέω κάθε φορά που κάποιος ισχυρίζεται ότι ο διαδικτυακός (online) κόσμος είναι με κάποιο τρόπο διαχωρισμένος από την πραγματική ζωή. Θα εκπλαγείτε πόσο συχνά αναφέρεται αυτό, ακόμα και μετά από όλα αυτά τα χρόνια όπου οι ψηφιακές ανοησίες των ανθρώπων προκάλεσαν από μαζικές παρακολουθήσεις και δολοφονίες έως σε διεθνή φήμη λόγω βίντεο και ακριβοθώρητες συμφωνίες για βιβλία.

“My face is made of internet” by Fiona Staples
“My face is made of internet” by Fiona Staples

Αλλά τώρα που οι ΗΠΑ έχουν εκλέξει πρόεδρο ο οποίος επικοινωνεί με τον αμερικανικό λαό σχεδόν αποκλειστικά μέσω του Twitter και του YouTube, είναι πραγματικά καιρός να σταματήσουμε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Πριν από τις εκλογές, πολλοί από εμάς (συμπεριλαμβανομένου και εμού) θα αδιαφορούσαν για τις πλαστές ειδήσεις που συσσωρεύονται στα περιθώρια της «ροής» του Facebook μας. Κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά αυτά τα πράγματα, έτσι δεν είναι; Η εκλογή του Donald Trump αλλά και αρκετά πρόσφατα tweets από το House Science Committee είναι δύο ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία, που δείχνουν ότι οι άνθρωποι -πράγματι- το κάνουν.

Στην πραγματικότητα, η πολιτική έχει εμποτίσει την ψηφιακή και την πραγματική ζωή εδώ και δεκαετίες. Αν και κυβερνητικοί αξιωματούχοι μπορεί να έχουν μόλις μάθει για τον «κυβερνοχώρο», οι άνθρωποι που εργάζονται στην ασφάλεια των υπολογιστών ασχολούνται με τις ποινικές και «ερασιτεχνικές» εισβολές στα συστήματά τους από τα τέλη του 20ου αιώνα. Ήταν το 1990 όταν η διαβόητη επιχείρηση Sundevil έμπλεξε αθώους ανθρώπους στο πλαίσιο μιας τεράστιας επιχείρησης της Μυστικής Υπηρεσίας (των Η.Π.Α) με σκοπό να σταματήσει απάτες με πιστωτικές κάρτες. Το σκουλήκι (ιός) Stuxnet, το οποίο επηρέασε τις διαδικασίες φυγοκέντρησης σε ένα εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου στο Ιράν, είναι το πιο προφανές παράδειγμα για το πώς μια ψηφιακή επιχείρηση μπορεί να έχει συνέπειες ακόμη και εκτός διαδικτύου.

Όπως δήλωσε ο ερευνητής ασφαλείας Morgan Marquis-Boire κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης ζωντανής εκδήλωσης στο Ars Live, είναι παράλογο να μιλάμε για «ψηφιακό αυταρχισμό», επειδή αυτές τις μέρες η κρατικά χορηγούμενη παρακολούθηση και λογοκρισία έχει πάντα μια ψηφιακή συνιστώσα. Τίποτα δεν το κάνει αυτό πιο εμφανές από τα μικρά κομμάτια των διαδικτυακών ταυτοτήτων μας που όλοι κουβαλάμε στην τσέπη μας όλη την ώρα. Εάν ένας αστυνομικός κατάσχει το κινητό σας, θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση σε ό,τι μήνυμα έχετε στείλει στους φίλους σας. Αν κρατικοί πράκτορες θέλουν να παρακολουθήσουν τις κινήσεις σας αναζητώντας τις τηλεπικοινωνιακές κυψέλες που συνδέθηκε το κινητό σας, μπορούν. Εάν υποκλέψει το κινητό σας ένας εγκληματίας, θα μπορούσε να αδειάσει τους τραπεζικούς σας λογαριασμούς.

Το «Διαδίκτυο των πραγμάτων» (Internet of Things), γνωστό χαϊδευτικά και ως το Διαδίκτυο των εξαιρετικά προβληματικών και μη-ασφαλών πραγμάτων, κάνει όλη αυτή την κατάσταση χειρότερη. Τα σπίτια μας, οι συσκευές παρακολούθησης των βρεφών μας, τα αυτοκίνητά μας, τα γραφεία μας, και ακόμη και οι υποδομές της πόλης μας είναι ευάλωτα σε κακόβουλες επιθέσεις, ή απλά ενοχλητικά περιστατικά trolling, όπως το πρόσφατο hack στο σύστημα λεωφορείων του Σαν Φρανσίσκο που απενεργοποίησε το σύστημα έξυπνων καρτών και έκανε τα δρομολόγια των λεωφορείων δωρεάν για την Ημέρα των Ευχαριστιών. Όσο περισσότερο δικτυώνουμε ακόμα και το πιο ασήμαντο αντικείμενο στη ζωή μας, τόσο περισσότερο η φυσική μας πραγματικότητα εξαρτάται από την ακεραιότητα των ηλεκτρονικών δικτύων.

_USNews_DavidHorsey-TMS_ModernLife

Η κοινωνική ζωή μας είναι δικτυωμένη, επίσης. Όπως ανέφερα νωρίτερα, πολλά στοιχεία δείχνουν ότι τα νέα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στη νίκη-έκπληξη του εκλεγέντα Πρόεδρου. Αλλά μπορούμε επίσης να δούμε την δύναμη -στον πραγματικό κόσμο-  των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης στην έκρηξη της κουλτούρας των trolls, όταν μιλάμε για εκφοβισμό μεταξύ εφήβων μέχρι την αυτοκτονία, για θυμωμένους όχλους που οδηγούν ανθρώπους εκτός Twitter με απειλές κατά της ζωής τους, ή για μανιακούς φαρσέρ όπως στην περίπτωση των παικτ(ρι)ών που αναμετέδιδαν ζωντανά τα παιχνίδια μέσω Twitch και στ@ς οποί@ς στάλθηκαν ομάδες ασφαλείας. Το θέμα είναι, οι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τραυματισθεί ανεπανόρθωτα από τα διαδικτυακά trolls. Κανείς δεν μπορεί να βγει εκτός δικτύου για να ξεφύγει από όσους τους μισούν, επειδή όσοι τους μισούν στο διαδίκτυο μπορούν να εμφανιστούν στην πραγματική ζωή ανά πάσα στιγμή.

Το να πούμε σε κάποια/ον να βγει εκτός διαδικτύου για να ξεφύγει από τους διαδικτυακούς προβοκάτορες είναι σαν να της λέμε να σταματήσει να βγαίνει από το σπίτι. Ίσως είναι πιο ασφαλής εκεί, αλλά δεν μπορεί να επιβιώσει αν δεν βγει ποτέ. Πολλοί άνθρωποι πρέπει να βρίσκονται συνδεδεμένοι στο δίκτυο για την δουλειά τους, για να παρακολουθούν μαθήματα και να βρίσκουν σημαντικές πληροφορίες. Κυριολεκτικά δεν μπορούμε να βρούμε όσα λέει ο εκλεγμένος μας πρόεδρος αν δεν συνδεθούμε στο Twitter μια στο τόσο. Το να «βγεις εκτός δικτύου» δεν είναι πλέον μια πραγματική επιλογή.

Καθώς προχωράμε στον εικοστό πρώτο αιώνα, πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι κάθε πτυχή της ζωής μας έχει μια διαδικτυακή συνιστώσα, είτε μας αρέσει είτε όχι. Δεν μπορεί να υπάρξει μια αποκλειστικά διαδικτυακή δραστηριότητα ή κοινωνική εμπειρία. Οι πραγματικές ζωές μας, αυτά που κάνουμε στους δρόμους, είναι συνδεδεμένα με δίκτυα υπολογιστών. Ο τρόπος που τα εν λόγω δίκτυα λειτουργούν καθώς και οι κανόνες που τα διέπουν είναι σαφώς πολιτικά.

Αυτό σημαίνει ότι η πολιτική μας ευθύνη δεν τελειώνει τη στιγμή που συνδεόμαστε στο Snapchat ή στο Reddit. Το τί κάνουμε στο διαδίκτυο έχει σημασία. Μπορεί να αλλάξει την πορεία της ζωής ανθρώπων και να μετατοπίσει την ισορροπία δυνάμεων σε ένα έθνος. Όσο πιο γρήγορα αναλάβουμε την ευθύνη για ό,τι αυτό σημαίνει, τόσο το καλύτερο.

 

Πηγή άρθρου: http://arstechnica.com

Μετάφραση: https://medialibre.net

5 thoughts on “Οι ανύπαρκτες διαφορές μεταξύ «διαδικτυακής» και «πραγματικής» ζωής

  1. Ζούμε σε μια εποχή που θέλουμε δεν θέλουμε , η ζωή μας είναι συνδεμένη με το διαδίκτυο από την εκπαίδευση, τις διαδικασίες μάθησης , τις επικοινωνίες ,όλα είναι μέρος της καθημερινής μας κοινωνικής δραστηριότητας.
    Η σωστή χρήση του διαδικτύου είναι αυτό που το κάνει σημαντικό ώστε να μας εξυπηρετεί και όχι να μας αλλοιώνει. Καλώς η κακώς πλέον η ζωή μας και η ζωή της νέας γενιάς είναι περισσότερο από ποτέ άμεση συνδεμένη με το Διαδίκτυο είτε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που έχουν κατακλύσει τη ζωή μας , είτε στην εκπαίδευση ή ακόμα και σε καθημερινές εφαρμογές ( π.χ applications).
    Συμφωνώ ,λοιπόν , απόλυτα πως δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι το Διαδίκτυο δεν βρίσκεται παντού στη ζωή μας. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να εκπαιδευτούμε και εμείς και περισσότερα οι νέες γενιές , ώστε να μην γίνουμε υποχείρια του αλλά εμείς οι ίδιοι να καθορίσουμε το βαθμό με το οποίο θα εισέρχεται στη ζωή μας και θα μας επηρεάζει.

  2. Το εν λόγω άρθρο αναφέρεται με απόλυτη παραστατικότητα και ειλικρίνεια στην άρρηκτα συνδεδεμένη και συνεχή παρουσία του ίντερνετ και του διαδικτύου στη ζωή μας αλλά και την άμεση σχέση που εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει με το ίντερνετ μέσω του κινητού και του υπολογιστή μας. Παρόλη βέβαια την επιθυμία μας για προβολή στα social media και την εν γνώσει μας περιήγηση στο διαδίκτυο είτε για δουλειά, σπουδές, ψώνια ή ο,τιδήποτε άλλο, όταν θελήσουμε να απομονωθούμε αυτό δεν είναι εφικτό. Η τεχνολογία πλέον είναι παντού ως ένα είδος κατασκοπείας. Ακόμη κι όταν δεν είμαστε συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο, ακόμα και όταν βρισκόμαστε εκτός σπιτιού παρακολουθούμαστε μέσω καμερών και μέσω των τηλεφωνημάτων μας. Όση ελευθερία και ευκολία μας έχει χαρίσει το ίντερνετ, άλλη τόση δέσμευση και επικινδυνότητα καραδοκεί. Όσο περισσότερα προσωπικά μας στοιχεία αφήνουμε εκτεθειμένα, τόσο περισσότερο απροστάτευτοι και ευάλωτοι είμαστε. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πλέον δεν υπάρχει ιδιωτική και προσωπική ζωή αφού δεν μπορούμε να κρυφτούμε.

  3. Το διαδίκτυο , μπορεί να ωφελήσει σημαντικά την επικοινωνία μας αλλά χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί γιατί μπορεί να λειτουργήσει εις βάρος των κοινωνικών και συναισθηματικών μας σχέσεων και εν τέλει στην ψυχολογική ευεξία μας

  4. Τα τελευταία χρόνια το διαδίκτυο έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε απλές συναλλαγές, τα ψώνια μας ή ακόμα και να αποκτήσουμε ένα πτυχίο από απόσταση. Επιπλέον γίνεται εργαλείο προώθησης της εργασίας μας σε όλο τον κόσμο. Φυσικά υπάρχουν και οι εξειδικευμένες χρήσεις του διαδικτύου, όπου εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς πολιτικών προσώπων και επιχειρήσεων με απώτερο σκοπό αφ’ενός την δυσφήμηση των αντιπάλων τους στην πολιτική αρένα και αφ’ετέρου το κέρδος. Δεν είναι όμως λίγες οι φορές που ακούσαμε για σκάνδαλα και απάτες από διάφορες εταιρίες εις βάρος χρηστών του διαδικτύου.
    Συμφωνώ λοιπόν με το συγκεκριμένο άρθρο καθώς υπάρχει άμεση και έμμεση σύνδεση της καθημερινής ζωής μας με το διαδίκτυο. Σπανίζουν πλέον τα σπίτια που δεν έχουν σύνδεση στο internet , όπως επίσης ελάχιστοι είναι και εκείνοι που δεν έχουν συσκευές κινητής τηλεφωνίας με άμεση πρόσβαση στο internet. Το στενάχωρο και παράδοξο βέβαια είναι το γεγονός πως όλο και πιο μικρές ηλικίες έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο και εκτίθενται στους κινδύνους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Για το λόγο λοιπόν αυτό γονείς και εκπαιδευτικοί θα πρέπει να είναι σε μεγαλύτερη επαγρύπνηση ώστε να αντιμετωπίσουν άμεσα τυχόν προβλήματα και να μην έχουν άσχημη κατάληξη. Το γεγονός πως κάθε χρήστης διαθέτει πλέον εκτός από το δακτυλικό του αποτύπωμα και ένα εν δυνάμει “ηλεκτρονικό αποτύπωμα” τον αναγκάζει να είναι προσεκτικότερος στην περιήγηση του στον κόσμο του internet.

  5. Τα τελευταία 15 περίπου χρόνια το διαδίκτυο έχει εισβάλει με πολύ άμεσο τρόπο στην καθημερινότητά μας και είναι καταφανώς συνδεδεμένο με αυτήν. Έχουν ακουστεί πολλές τρομολαγνικές απόψεις περί της ιδιότητάς του και της χρήσης του, ωστόσο θα πρέπει να έχουμε υπόψιν ότι το διαδίκτυο, όπως και κάθε άλλο εργαλείο έχει πλεονεκτήματα καθώς και μειονεκτήματα. Συμφωνώ με αρκετά σημεία του άρθρου, καθότι πράγματι μέσω διαδικτύου είναι πολύ εύκολο να πρακολουθούνται οι μάζες από «το μάτι του μεγάλου αδερφού», να χειραγωγούνται , να αποπροσανατολίζονται ή να πέφτουν θύματα απάτης ή εκφοβισμού. Ωστόσο, όπως πολύ σωστά σχολιάζει ο αρθρογράφος, δεν μπορούμε να προσποιηθούμε ότι το ίντερνετ είναι κάτι που μπορούμε να αγνοήσουμε και να υποκριθούμε πως δεν αποτελεί σημαντικό κομμάτι κοινωνικών ζυμώσεων. Μπορούμε με τη βοήθειά του να διευκολυνθούμε (ηλεκτρονικές αγορές), να αναζητήσουμε γρήγορα και άμεσα πληροφορίες, να ακουστούν με μεγαλύτερη ευκολία απόψεις πάνω σε πάσης φύσεως ζητήματα ή ακόμα και να βελτιωθεί η ποιότητα και η ταχύτητα επικοινωνίας μεταξύ ημών και ατόμων που βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά μας. Το θέμα είναι να μάθουμε (και κυρίως οι νέες γενιές, ήδη από τα σπάργανά τους) κάτω από συνθήκες διαδικτυακού εγγραμματισμού, πώς να το χρησιμοποιούμε σωστά, με κριτική σκέψη, μέτρο, οξύνοια και οξυδέρκεια.

Leave a Reply to κατερίνα Σφύρλα Cancel reply